विश्वव्यापी महामारीको रुपमा फैलिएको कोरोनाभाइरसका कारण चार महिना लामो लकडाउन खुला भएपछि हामी पनि फुर्सदको समय निकाल्दै बुधबार पाशुपत क्षेत्र पुग्यौं । पशुपति क्षेत्रमा अझै प्रवेश खुला गरिएको रहेनछ । बाहिरका सबै ढोका बन्द थिए । त्यसपछि नजिकै रहेको सिफल चउरतिर लाग्यौं । त्यो पनि बन्द रहेछ । अग्लो घेरबार नाघेर स्थानीयहरु ब्याटमिन्टन, क्रिकेट, भलिबल खेल्ने रहेछन् ।

हामी पनि त्यसरी नै जंगलमा प्रवेश ग-र्यौं । जंगलभित्र व्यायाम गर्ने, खेल खेल्नेदेखि केटाकेटीहरु रमाउने मैदान रहेछ । लामो समयदेखि लकडाउन खेपेका बाँदरले पनि केही खानेकुरा आश गरिरहेका थिए । ‘मान्छे देख्नै हुन्न खानेकुराका लागि नजिक आइहाल्छन्,’ बिस्कुट दिँदै गरेका बझाङका भूवनेश्वर जोशीले भने, ‘लकडाउन भएपछि मान्छे पनि आउन पाएनन्, मान्छे नआउँदा जंगली जनावरलाई पनि खानलाई केही भएन । त्यसैले मान्छे देख्नेबित्तिकै आहारा माग्न आइहाल्छन् ।’

कोरोनाको प्रत्यक्ष प्रभाव प्राणीहरुमा पनि परेको छ । काठमाडौंका जंगलमा बाँदरलगायतका जंगली प्राणीलाई आहारा खोज्न जाने ठाउँ नै छैन । जब मान्छेहरुको लर्को लाग्छ तब बाँदरहरुलाई खानेकुराको केही कमी हुन्न । खाजाको केही भाग छुट्याएर बाँदरलाई दिने धेरै हुन्छन् । त्यति मात्रै होइन, कतिपय संघसंस्था नै बाँदर तथा सडकपेटीका कुकुरलाई खाना खुवाउँछन् ।

पशुपति क्षेत्रमा पनि सिफल चउरको जस्तै दृश्य देखियो । बाँदरहरु मान्छेको बाटो कुर्दै बसेका देखिन्छन् । जसले दिन खोज्यो नजिक आउँछन् भने आफ्नै काममा हिँडेका मान्छेहरुलाई पनि हेरिरहेका देखिन्छन् । पूजाआजा र घुमघामका लागि आउने मानिसले केही खानेकुरा दिएपछि उनीहरु शान्त रहन्छन् । नजिकैका कतिपय पसलेले गेडागुडी भिजाएर बाँदर र चराचुरुंगीलाई दिएको बताएका छन् ।

प्रकाशित समय : २२:१८ बजे