Nepalese Flag २०७८ वैशाख २४ गते शुक्रबार   |   May 07, 2021

राइसिंह ऐतवाल : सुनसान छाङ्ग्रु गाउँका एक्ला चौकीदार

न्युज कारोबार दार्चुला चैत २७, २०७७       

राइसिंह ऐतवाल : सुनसान छाङ्ग्रु गाउँका एक्ला चौकीदार छाङ्ग्रु गाउँ । (इन्सेटमा राइसिंह ऐतवाल)

दार्चुलाको व्यास गाउँपालिका- १ छाङ्ग्रुका ६० वर्षीय राइसिंह ऐतवाल गाउँभरिका एक्ला चौकीदार हुन् । तीन हजार २०० मिटर उचाइमा रहेको छाङ्ग्रु भारतसँग सीमा जोडिएको गाउँ हो । यहाँ वर्षमा झण्डै चारदेखि छ फुटसम्म हिमपात हुन्छ । अत्यधिक चिसो हुने गरेका कारण यहाँका नागरिक छ महिना सदरमुकाम खलंगा र छ महिना व्यास उक्लिने गर्छन् ।

यहाँका नागरिक गत मंसिरमा आफ्ना पशुचौपाया र लालाबालासहित सदरमुकाम खलंगा झरेका छन् तर ऐतवाल चिसोको समयमा पनि गाउँको चौकीदारी गर्दै बसेका थिए । व्यासको छाङ्ग्रुमा यसपटक चिसो माइनस १६ डिग्रीसम्म झर्‍यो तर चौकीदार ऐतवालले यो चिसोलाई सहजै छले । छाङ्ग्रुमा १२० घरधुरीको बसोबास छ । गाउँका सबै सदरमुकाम झरेपछि उनलाई वडा नम्बर १ को कार्यालयले चौकीदार राखेको हो ।

गाउँको निगरानी गर्ने, चोरी भए खबर गर्ने उनको जिम्मेवारी हो । ‘चोर, तस्करसँग लड्न त कहाँ सकिन्छ तर निगरानी गर्छु । विगतमा भारतसँग खुला सीमा तथा तस्करी चल्ने समय हुँदा चौकीदार बस्नुपर्थ्यो । त्यो बेला गाउँमा आएर आगलागी गरिदिने, धन सम्पत्ति चोरीदिने खतरा हुन्थ्यो’, उनले भने, ‘तर अहिले त्यो अवस्था छैन ।’ 

दुई वर्षदेखि चौकीदार बस्दै आएका ऐतवाललाई यसपटक सशस्त्र प्रहरी बल नेपाल नम्बर ५० गुल्म र नेपाल प्रहरीसमेत छाङ्ग्रुमै बसेपछि सहज भयो । ‘विगतमा गाउँभरि एक्लै हुन्थेँ तर यस वर्ष पहिलोपटक सरकारले दुईवटा सुरक्षा निकायलाई बाह्रैमास छाङ्ग्रुमै राखेपछि चौकीदारीमा सजिलो भयो । यस वर्ष विगतको भन्दा हिउँ पनि कम पर्यो  । गाउँको वरिपरि दैनिक दुई/चारपटक फन्को लगाउँछु’, उनले भने ।

उनकाअनुसार पूरै गाउँ घुम्न १० मिनेट लाग्छ । बिहान, दिउँसो र रातिको समयमा सबैको घरघर पुगेर अवस्था हेर्नुपर्छ । यसपटक उनले आफ्ना पशुचौपाय पनि सँगै राखेका छन् । पशुचौपायलाई जंगल पठाउनेदेखि खेतबारीमा काम गरेर उनको समय बित्ने गर्छ । ऐतवाललाई वडा कार्यालयले मासिक १० हजार रूपैयाँ दिनेगरी चौकीदार राखेको हो । गाउँको सुरक्षा पनि हुने, रोजगारी पनि सिर्जना हुने भएपछि पाँच/छ महिनाका लागि चौकीदार राखिएको वडाध्यक्ष अशोकसिंह बोहराले बताए ।

व्यासका स्थानीयवासी वैशाख दोस्रो सातादेखि व्यासको छाङ्ग्रु र तिंकर उक्लिने तयारीमा छन् । तिंकर मानवशून्य बस्ती चीनको सीमा नजिकैको दार्चुलाको उत्तरी क्षेत्रको एउटा गाउँ यतिबेला मानवशून्य बस्ती छ । व्यास- १ तिंकर बस्ती अहिले मानवविहीन बनेको हो । गत मंसिर महिनामा यहाँका ६५ घरधुरी चिसो छल्न सदरमुकाम खलंगा औल झरेपछि यो बस्ती मानवशून्य बनेको हो । आफ्नै भूमि जान घोरेटो बाटो छैन । भारतीय भूमि भएर जान पनि त्यति सहज छैन ।

तिंकर गाउँ ।

कोभिडको जोखिमका बेला यहाँका नागरिक भारतसँग समन्वय गरेर सीतापुल नाका भएर सदरमुकाम झरेका थिए । अहिले तिंकरमा कोही छैनन् । सदरमुकाम खलंगाबाट नेपालकै भूमि भएर तिंकर पुग्नै पाँच दिन लाग्छ । छाङ्ग्रुबाट तिंकर जान आधा दिन लाग्छ । तिंकरमा छ महिना सुरक्षाकर्मीको उपस्थिति हुने गर्दछ । तिंकरस्थित सीमा प्रहरी चौकी अहिले व्यासको छाङ्ग्रु झरेको छ । तिंकरबाट नेपाल-चीन सीमा क्षेत्र पुग्न पाँचदेखि छ घण्टा लाग्छ ।

पिलर नम्बर १ बाट सोझै झर्‍यो भने चीनको स्वशासित क्षेत्र तिब्बत पुगिन्छ । तिंकरमा बस्ने नेपाल प्रहरी छ महिना छायालेकमा बस्ने गर्छ । अहिले मानवशून्य रहेको तिंकर गाउँसम्म कहिलेकाहीँ सशस्त्र प्रहरीले ‘एलआरपी’ गस्ती गर्ने गरेको सशस्त्र प्रहरी बल नेपाल नम्बर ५० गुल्म छाङ्ग्रुले जनाएको छ । ‘सधैँ यस ठाउँसम्म पनि पुग्न सकिने अवस्था थिएन’, डीएसपी धीरेन्द्र शाहले भने, ‘हिउँ भएका कारण कहिलेकाहीँ वस्तुस्थिति बुझ्न जाने गरेका छौं ।’

स्वास्थ्यचौकीमा ताला व्यासको छाङ्ग्रुमा स्वास्थ्यचौकी छ तर त्यहाँ बाह्रैमास स्वास्थ्यकर्मी र औषधि हुँदैनन् । गत कात्तिकमा सौका समुदायको कुञ्चासँगै स्वास्थ्यकर्मी खलंगा झरेका छन् तर यसपटक सरकारले बाह्रैमास सशस्त्र प्रहरीको गुल्म र नेपाल प्रहरी छाङ्ग्रुमै राख्यो । ‘यद्यपि सामान्य बिरामी हुँदा पनि औषधोपचार गराउन स्वास्थ्यचौकी छैन । यसपटक पाँच जना स्थानीयवासी पनि यही गाउँमा बसे । यस क्षेत्रमा पाँच/छ फिट हिउँ पर्छ । चिसो बेला आगो तापेर भए पनि ड्युटी गर्नुपर्‍यो । चिसोले झन् बिरामी हुने सम्भावना हुन्छ,’ उनले भने ।

राज्यले सशस्त्र प्रहरीका लागि राम्रो अस्पताल बनाउन सकेको छैन । सशस्त्र प्रहरीले सुरक्षाकर्मीको जाँचका लागि गाउँमै चिकित्सक ल्याएर शिविर आयोजना गर्यो । जवानका लागि आयोजना गरिएको शिविरमा स्थानीयवासीलाई समेत स्वास्थ्य परीक्षण र औषधि वितरण गरिएको शाहले बताए ।

गाउँमा स्वास्थ्य संस्था प्रमुख नहुँदा सशस्त्र प्रहरीकै अहेवले औषधि दिने तथा बिरामी हेर्ने काम गर्छन् । सशस्त्र प्रहरी जवान अहेव किसनसिंह साउदले गाउँले बिरामी हुँदा औषधोपचार गर्ने गरेको डीएसपी शाह बताउँछन् । ‘हामीले केही प्राथमिक उपचारका औषधि मात्रै बोकेका छौँ । त्यहीबाट स्थानीयवासीलाई समेत वितरण गर्नुपर्छ’ उनले भने । (रासस)

सम्बन्धित खबरहरु